Noordzeejas

Beetje late post, maar nog even een verslagje van NSJ. Het was wederom erg leuk. Toch verkijk ik me altijd weer op de hoeveelheid bands die ik realistisch gezien kan bekijken. Als je iets echt goed wil zien (vooral gezien de tyfusdrukte op zaterdag), moet je toch echt een half uur vantevoren ter plaatse zijn in de meeste gevallen. Daardoor kun je weer een hoop andere zooi niet bekijken. Naast wat losse flodders en een zwarte drummer zonder (!) ritmegevoel, heb ik gezien:

Jan Akkerman: ouwe rokkerd, samen met hippe jonge vogels. Met Jan kun je rustig een biertje gaan drinken en lekker over scheurende versterkers praten.

Jamie Cullum: most wanted midget van dit moment. Als ik zo populair was, liet ik ook alle lekkere wijven op het podium om me heen hupsen.

Amos Lee: persoonlijke favoriet, jammer genoeg te ziek om behoorlijk te zingen en om hoge toontjes eruit te persen. Toch vond ik het gaaf.

Relax: Ik wil geen biertjes drinken met LLewy. De trompetist leek op iemand die ik ken en was erg goed. Wel superstrak optreden en ik heb me erg goed vermaakt. Misschien dat ik nog op hun nieuwe DVD sta.... Overigens was kleine vriendelijke reus Jamie enthousiast aanwezig in de coulissen.

Peter Cincotti: Los van zijn oversized grijze eighties colbertje best een goed optreden. In de trein terug nog met flinke ruis herbeluisterd op 3FM, en toen vond ik het al beter worden.

En als er iets fijn blijft is dat je alle sjit die je mee wil nemen van drank en eten gewoon mee mag nemen. Andere festivals in de wereld zouden hier best eens een voorbeeld aan kunnen nemen.