Na eerst een hoop alleenstaande tekst en daarna een hoop alleenstaande foto´s, is het tijd voor de ultieme culminatie (culminering?): tekst en foto´s samen. Kijken of ik ook deze volgende revolutie in blog-land goed door kom.
Na iets meer dan twee weekjes in Cusco heb ik een dikke week geleden met veel moeite een buskaartje gekocht naar
Arequipa, de tweede stad van Peru (na Lima). Twaalf uur en een verrassend mooie busrit later was ik er ook echt. Arequipa staat bekend als "de witte stad" vanwege een hoop koloniale gebouwen die de Spanjaarden er neergeplant hebben. Ik zou Arequipa meer omschrijven als de grijze stad, of eigenlijk, de grijze wijk: heel groot en heel wit (vanwege de uitlaatgassen) is het koloniale gebied namelijk niet. Maar goed, het is nietemin best mooi, met name het Plaza. Het is
verkiezingstijd in Peru (komende zondag is kies-dag) en alle kandidaten zijn daarom flink op campagne. De eerste drie zijn Ollanta Humala, Lourdes Flores en Alan Garcia. Deze drie zijn allemaal kut, en helaas is dat niet alleen mijn eigen mening maar die van de gemiddelde Peruaan. Ollanta is extreem links, voormalig commandant in het leger, anti-buitenland (hij wil alle buitenlandse bedrijven nationaliseren en een soort autoritair communistisch ding opzetten) en zijn broer zit in de gevangenis vanwege een coup-poging twee jaar geleden. Oh ja, verder wil hij alle homo´s fusilleren, heeft hij absoluut geen ervaring (en geeft dat toe; "ik leer snel") en gezegd dat hij gaat coupen als hij niet wint. Maar Ollanta gaat waarschijnlijk winnen, dus dat maakt niks uit. Lourdes is vriendjes met alle bedrijven en voortzetting van de huidige nitwit president Toledo. Alle vriendjes krijgen dikke bonussen als Lourdes wint (want ze hebben tenslotte haar campagne betaald) en het volk verliest. Lourdes wil alle mensen in Peru een paar jaar lang niet laten werken en bijscholen, en denkt dat dat kostentechnisch ook realistisch is. Ik denk van niet. De derde, Alan, heeft het land in zijn jonge jaren (volgens mij ´85-´90) op rand van afgrond gebracht. Inflatie van een paar duizend procent, voedselrantsoenen, instabiele troep, een grote zooi. Hij schijnt de slimste van de drie te zijn (het is eigenlijk meer dat de andere twee ultieme mongolen zijn) en claimt dat hij heeft geleerd van zijn fouten. Ik moet zeggen dat (met het weinige Spaans dat ik spreek) zijn ideeen inderdaad best realistisch klinken. Het is een soort combi van onderwijs en tijdelijke ondersteuning van de agrarische sector m.b.v. een investerings/financieringsbank. Er zijn verder nog 21 andere kandidaten die geen schijn van kans maken. Ik heb me al een maandje afgevraagd hoe het uberhaupt mogelijk is dat je 24 mensen hebt die allemaal incompetent zijn, en mijn enige vordering is dat deze kansloze groep blijkbaar nog erger is dan de frontrunners. In mijn naiviteit dacht ik ook dat in Nederland dit soort praktijken gelukkig niet voorkwam. En hups, daar verschijnt de vervelende tronie van Verdonk dag na dag op nu.nl! Als ik aan iemand een grove teringhekel heb is het Verdonk. Fijn ook dat ze lijsttrekker van de VVD wil worden met slogans als duidelijk, recht door zee, doe wat ik zeg en daadkrachtig. Om vandaag vervolgens voor de tweede keer (!) niet op te stappen
nadat ze de kamer verkeerd heeft geinformeerd. Het is eigenlijk om te huilen, maar ja, ze heeft inderdaad niks gezegd tegen de kamer wat ze niet gedaan heeft (en jammer genoeg ook niet wat ze wel deed, puta madre). Genoeg aggressie, ik ben tenslotte op vakantie.
nadat ze de kamer verkeerd heeft geinformeerd. Het is eigenlijk om te huilen, maar ja, ze heeft inderdaad niks gezegd tegen de kamer wat ze niet gedaan heeft (en jammer genoeg ook niet wat ze wel deed, puta madre). Genoeg aggressie, ik ben tenslotte op vakantie. 
2 Comments:
Combinatie van foto's en tekst lijkt je op het lijf geschreven, Rikkert.
Een vink spotten is altijd leuk en je moet maar denken dat ze in Nederland met uitsterven worden bedreigd.
Sterk opinierend stukje ook, Verdonk is inderdaad rechtS door zee en niet moeders mooiste en NRC lezers zijn sinds afgelopen weekend op de hoogte van het bestaan van ouwe indaantje-coca-viespeuk Ollanta.
Er wordt in het NRC stukje melding gemaakt van "De intellectuele elite van Peru waarschuwt voor een overwinning van Humala".
Je hoort sinds kort dus bij de intellectuele elite van Peru, leuk he.
Keep up the good work!
Hier de tekst van het NRC stuk, gebruiken ze jouw website als bron ofzo? Je zou er bijna geld voor gaan vragen...
Vrijdag, 07-04-2006
Voor van alles en nog wat is hij de laatste maanden uitgemaakt. Een sloper van de multinationals, een autoritaire mensenrechtenschender, een nieuwe boze buur voor de Amerikaanse president Bush en een racistische nationalistische populist. Maar net zoals gebeurde bij zijn politieke geestverwanten zoals president Hugo Chávez in Venezuela en president Evo Morales in Bolivia, hebben de aanvallen Ollanta Humala alleen maar goed gedaan. Volgens de laatste gepubliceerde peilingen wint de 43-jarige voormalige legerofficier zondag de eerste ronde van de presidentsverkiezingen van Peru. ‘De anti-systeem kandidaat’ gebruikt alle verwensingen simpelweg als een geuzennaam. „Ik ben een rebel”, zegt de man die zes jaar geleden nog vergeefs probeerde met militair geweld de macht af te nemen van toenmalig president Alberto Fujimori. Het huidige systeem betekent immers dat meer dan de helft van de 28 miljoen Peruanen dagelijks niet meer dan twee dollar kan besteden. „Nu geldt in Peru de dictatuur van een rijke machtige bovenlaag”, aldus Humala op verkiezingsbijeenkomsten. Het wordt dus de hoogste tijd voor iemand van buiten, is de succesvolle boodschap. Peru kiest na vijf jaar een opvolger van Alejandro Toledo. Onder zijn bewind kende het land aaneengesloten jaren van economische groei. Maar tegelijkertijd is er in de recente Peruaanse geschiedenis geen president geweest die zo’n lage populariteit genoot. Voor de meeste Peruanen heeft Toledo zich vooral ontpopt als een drinkebroer en rokkenjager die zijn verkiezingsbeloftes niet nakwam. En van de fraaie financiële resultaten in het land, dat tegen record hoge prijzen koper en goud exporteerde, profiteerden maar weinig mensen. Net als de huidige president – die niet herkiesbaar is – heeft Humala indiaans bloed. Zijn familie flirt nadrukkelijk met het glorieuze Inca-verleden van het Zuid-Amerikaanse land. Zijn vader Isaac en jongere broer Antauro zijn de bedenkers van een ultra-nationalistische beweging – het etnocacerisme – die vindt dat de indianen desnoods gewapenderhand de macht moeten overnemen van de blanke elite die hun land bezet houdt. Antauro probeerde vorig jaar nog een gewapende opstand te ontketenen. Hij zit gevangen. De etnocaceristen keren zich tegen de buitenlandse invloeden uit de Verenigde Staten en van de buurlanden Chili en Ecuador. Ollanta – de naam betekent in de Inca-taal Quechua ‘krijger die alles ziet’ – heeft zich tijdens zijn campagne publiekelijk van zijn familie gedistantieerd, omdat de uitlatingen van bijvoorbeeld zijn ouders niet altijd spoorden met zijn programma. Pa Humala pleit voor de vrijlating van de leiders van de maoïstische guerrillaorganisatie Lichtend Pad, die in de jaren tachtig en negentig duizenden mensen hebben gedood. Mama Elena heeft gezegd dat het in de noodzakelijke strijd tegen immoreel gedrag niet erg zou zijn om flikkers te doden. Toledo, zijn Belgische echtgenote en aanhangers moeten volgens hen ook voor het vuurpeloton. De ideeën staan beschreven in het tijdschrift van de familie dat in Peru wordt verspreid. De naam van het periodiek is Ollanta. Ollanta Humala, die de afgelopen maanden publiekelijk steun kreeg van Hugo Chávez, pleit voor meer bemoeienis van de overheid met de economie. Hij is voor verhoging van de belastingen voor buitenlandse mijnbouwbedrijven. Ollanta wil het enkele maanden geleden overeengekomen vrijhandelsakkoord met de Verenigde Staten opzeggen. „Het Moederland is niet te koop”, is een van zijn slogans. En net zoals buurman Morales is hij tegen het uitroeien van de velden waar coca – een traditionele Inca-plant – wordt verbouwd. De intellectuele elite van Peru waarschuwt voor een overwinning van Humala. De man zou alleen om tactische, electorale redenen afstand hebben genomen van het gedachtegoed van zijn familie. Volgens schrijver en oud-presidentskandidaat Mario Vargas Llosa staan de Peruanen voor de keuze: behoud van de democratie of terugkeer naar een dictatuur en systematische schending van mensenrechten zoals onder Fujimori in de jaren negentig het geval was.
Post a Comment
<< Home