blogmata

Amsterdam - 1 jaar later

2007-08-12T08:46:00.000-07:00

Vandaag jarig, inmiddels weer 27. Gisteren feestje gehouden in het onderstaande apartement dat er sinds de vorige post stukken beter (lees: bewoonbaar, sfeervol en meer van dat soort termen) uit ziet. Helpt uiteraard ook wel dat N. hier is komen wonen. Krijg je bloemen en planten in huis. Ik denk dat de slogan "bloemen houden van mensen" slechts toepasbaar is op een klein deel van de mensheid. Ik zou meer achter de stellling staan als bloemen vervangen zou worden door muggen, waar er deze zomer uitzonderlijk veel van zijn (en ze hebben allemaal honger).

Verder is het kutweer en kunnen we niet naar de Parade.

Amsterdam

2006-05-29T11:50:00.000-07:00

Ik roep al jaren dat ik graag in Amsterdam zou willen wonen. Inmiddels is het zover en heb ik gisteren mijn nieuwe toko betrokken. De nieuwe toko in casu is een apartementje op de grens van Oost en het centrum, op een vrij druk kruispunt, met veel licht en ruimte, en uitzicht op iets dat met veel fantasie als een gracht gezien zou kunnen worden. Er ligt -met dank aan de Oost-Europese medemens- heel netjes laminaat, de muren zijn -met dank aan mezelf- lelijk geverfd en de kleuren zijn ook nog eens omstreden (bij N. dan...).

Het valt me eigenlijk tegen hoeveel werk verhuizen is. Daarnaast voel ik me vrij kansloos als ik in de Praxis (is het meervoud van één Praxis, twee Praxi?) of Gamma naar handdoekhaakjes en douchegordijnen op zoek ben. Kom dan maar meteen door met die Golden Retriever.

Heb nog even gedacht om hier meteen maar mijn nieuwe adres neer te planten, maar een ouderwetse internetangst heeft mij gegrepen en ik stel het maar uit totdat ik 100% zeker weet dat ik geen 38 pizza's quattro staggioni en de pabo-catalogus op mijn adres bezorgd krijg.

Terug

2006-05-07T13:57:00.000-07:00

En alles is weer normaal en zo Nederlands...

Buenos Aires

2006-04-23T01:43:00.000-07:00

Buenos Aires is fantastisch...

ps. Peels, hoe heb je hier ooit weg kunnen gaan?

Erik in Zuid-Amerika: en toen was ik al weer in Argentinie

2006-04-21T08:29:00.000-07:00

Inmiddels zit het tempo er redelijk in en ga ik in sneltreinvaart (alhoewel, Nederlandse sneltreinvaart dan... ook wel genoemd "Henri Odink-speed") door alle landen heen. Bolivia was erg mooi, met name de bekende Salar de Uyuni, mega-zoutvlakte, en de bijbehorende maanlandschappen. Paar fotootjes.

Maar daar ben ik niet meer, want ik zit in het noorden van Argentinie, in Salta. Salta heeft palmbomen en het lijkt zo waar of hier dingen "normaal" geregeld zijn. Straten zijn niet meer stoffig, bussen rijden op tijd, auto´s zien er opeens nieuw uit, en meer van dat soort rare dingen. Ik verkeer in een redelijk verwarde mentale staat, moet ik zeggen, maar ik neem aan dat dit een goede overgang is naar het Europese leven. En hoewel het cliche over Argentijnse vrouwen nog niet bevestigd is, meen ik wel al een inverse relatie te zien tussen de afstand tot Bolivia en de schoonheid van het vrouwelijke deel van de bevolking. Verder is Argentinie ook fijn omdat er ontzettend veel vlees is. Na een biefstuk van 20x30x5 cm eergisteren en een parradilla (whatever dat betekent) met nieren, schouderpartijen, heupvlees, dunne darmen en wat stukken die ik niet meer kan benoemen, is mijn cholesterolniveau weer helemaal op peil. Ik hou mezelf voor dat ik daarom op zijn minst een halve fles wijn per maaltijd nodig heb om het geheel door te spoelen...

Erik in Zuid-Amerika: Bolivia, eindelijk...

2006-04-13T13:10:00.000-07:00

Na een behoorlijke (maar uitermate gezellige) vertraging in Peru, ben ik eindelijk in Bolivia aangekomen. Gisteren en eergisteren Titicaca-meer gevinkt (mooi, prachtig, god, wat leuk!). Trefwoorden: zon, isla del sol, 5 uur op een trage boot hangen, om 5 uur een biertje drinken en vervolgens als een blok in slaap vallen. Vandaag met de boes naar LaPaz. Trefwoorden: betonnen lelijkheid, veel leuke markten, goede koffie (!!!!), alpaca-walhalla.

Morgen nog verder LaPazzen en dan hopelijk door naar het zuiden, naar de Salar de Uyuni om mezelf even te laten oogverblinden (oog te laten verblinden? verblind laten ogen?) door de landschappelijke schoonheid (ja, kom maar door met die mooie volzinnen).

Het betekent overigens ook dat ik niet meer bij de gastfamilie rondhang, hetgeen een dermate grote hindernis is voor mijn technisch-oplossend vermogen dat foto´s wel weer een tijdje op zich zullen laten wachten. Google zelf maar wat plaatjes (zie trefwoorden).

Markt in Arequipa

2006-04-06T11:00:00.000-07:00

Fijne hostelmentaliteit (Oboema-approved)

2006-04-06T10:13:00.000-07:00

Erik in Zuid-Amerika: Arequipa, verkiezingen en Verdonk

2006-04-06T07:51:00.000-07:00

Na eerst een hoop alleenstaande tekst en daarna een hoop alleenstaande foto´s, is het tijd voor de ultieme culminatie (culminering?): tekst en foto´s samen. Kijken of ik ook deze volgende revolutie in blog-land goed door kom.

Na iets meer dan twee weekjes in Cusco heb ik een dikke week geleden met veel moeite een buskaartje gekocht naar Arequipa, de tweede stad van Peru (na Lima). Twaalf uur en een verrassend mooie busrit later was ik er ook echt. Arequipa staat bekend als "de witte stad" vanwege een hoop koloniale gebouwen die de Spanjaarden er neergeplant hebben. Ik zou Arequipa meer omschrijven als de grijze stad, of eigenlijk, de grijze wijk: heel groot en heel wit (vanwege de uitlaatgassen) is het koloniale gebied namelijk niet. Maar goed, het is nietemin best mooi, met name het Plaza. Het is verkiezingstijd in Peru (komende zondag is kies-dag) en alle kandidaten zijn daarom flink op campagne. De eerste drie zijn Ollanta Humala, Lourdes Flores en Alan Garcia. Deze drie zijn allemaal kut, en helaas is dat niet alleen mijn eigen mening maar die van de gemiddelde Peruaan. Ollanta is extreem links, voormalig commandant in het leger, anti-buitenland (hij wil alle buitenlandse bedrijven nationaliseren en een soort autoritair communistisch ding opzetten) en zijn broer zit in de gevangenis vanwege een coup-poging twee jaar geleden. Oh ja, verder wil hij alle homo´s fusilleren, heeft hij absoluut geen ervaring (en geeft dat toe; "ik leer snel") en gezegd dat hij gaat coupen als hij niet wint. Maar Ollanta gaat waarschijnlijk winnen, dus dat maakt niks uit. Lourdes is vriendjes met alle bedrijven en voortzetting van de huidige nitwit president Toledo. Alle vriendjes krijgen dikke bonussen als Lourdes wint (want ze hebben tenslotte haar campagne betaald) en het volk verliest. Lourdes wil alle mensen in Peru een paar jaar lang niet laten werken en bijscholen, en denkt dat dat kostentechnisch ook realistisch is. Ik denk van niet. De derde, Alan, heeft het land in zijn jonge jaren (volgens mij ´85-´90) op rand van afgrond gebracht. Inflatie van een paar duizend procent, voedselrantsoenen, instabiele troep, een grote zooi. Hij schijnt de slimste van de drie te zijn (het is eigenlijk meer dat de andere twee ultieme mongolen zijn) en claimt dat hij heeft geleerd van zijn fouten. Ik moet zeggen dat (met het weinige Spaans dat ik spreek) zijn ideeen inderdaad best realistisch klinken. Het is een soort combi van onderwijs en tijdelijke ondersteuning van de agrarische sector m.b.v. een investerings/financieringsbank. Er zijn verder nog 21 andere kandidaten die geen schijn van kans maken. Ik heb me al een maandje afgevraagd hoe het uberhaupt mogelijk is dat je 24 mensen hebt die allemaal incompetent zijn, en mijn enige vordering is dat deze kansloze groep blijkbaar nog erger is dan de frontrunners. In mijn naiviteit dacht ik ook dat in Nederland dit soort praktijken gelukkig niet voorkwam. En hups, daar verschijnt de vervelende tronie van Verdonk dag na dag op nu.nl! Als ik aan iemand een grove teringhekel heb is het Verdonk. Fijn ook dat ze lijsttrekker van de VVD wil worden met slogans als duidelijk, recht door zee, doe wat ik zeg en daadkrachtig. Om vandaag vervolgens voor de tweede keer (!) niet op te stappen nadat ze de kamer verkeerd heeft geinformeerd. Het is eigenlijk om te huilen, maar ja, ze heeft inderdaad niks gezegd tegen de kamer wat ze niet gedaan heeft (en jammer genoeg ook niet wat ze wel deed, puta madre). Genoeg aggressie, ik ben tenslotte op vakantie.

Dichtbij Arequipa ligt ook de Colca Canyon, de diepste van wereld (4000m). Stel je een doffe dorre ellende voor zoals de Grand Canyon in de US. Althans, normaal gesproken. Want het is hier net het einde van het regenseizoen en de hele canyon stond vol met mooie bloemen, cactussen, andere random planten (onderscheid beschrijven in flora is niet mijn sterkste kant, sorry) en er liep en vloog ook nog wat fauna rond. Condor gezien, vink. Op de bodem van de canyon hebben ze een oase gemaakt en die zal in en paar jaar vast een dikke toeristen-lokker worden (als ´ie af is). Mooie zwembaden, palmbomen, je kent het wel. Ik heb drie daagjes rondgelopen in de canyon, en het was erg fijn. Misschien zelfs wel een vet rielekste hike ;).

Sommige mensen zijn gewoon goed met fotosjop...

2006-04-05T07:05:00.000-07:00

met dank aan rj

Erik in Zuid-Amerika: Foto´s

2006-03-24T14:34:00.000-08:00

Isla Ballistas, bij Pisco (Peru). Eilandjes stampvol met vogels (alle rotsen waren wit) en zeeleeuwen. Grote mannetjes die tot een meter bij je motorbootje komen kijken wat er loos is.

Erik in Zuid-Amerika: Foto´s

2006-03-24T14:20:00.000-08:00

Huaraz, Huascaran National Parc

Erik in Zuid-Amerika: Foto´s

2006-03-24T14:18:00.000-08:00

Dansen met moeder van de bruid op bruiloft van Ruben Heinen. Alleen salsa en merengue overigens.

Erik in Zuid-Amerika: Foto´s

2006-03-24T14:17:00.000-08:00

Op een berg.

Erik in Zuid-Amerika: Foto´s

2006-03-24T14:16:00.000-08:00

Meer strand (Huanchaco, bij Trujillo in Peru). De rare dingen zijn boten.

Erik in Zuid-Amerika: Foto´s

2006-03-24T14:15:00.000-08:00

Broer Tim bij moto-taxi. Ik wil een moto-taxi om dor Amsterdam te crossen.

Erik in Zuid-Amerika: Foto´s

2006-03-24T14:14:00.001-08:00

Noodzakelijke kindertjes. Op de een of andere manier konden ze ook nog allemaal breakdancen. Heel raar.

Erik in Zuid-Amerika: Foto´s

2006-03-24T14:14:00.000-08:00

Strand nabij piura (noord-peru)

Erik in Zuid-Amerika: Foto´s

2006-03-24T14:12:00.000-08:00

Ik ben blij dat de internetmensen van blogger en flickr hebben besloten dat ik foto´s kan posten. Bij deze dus de achterstallige foto´s bij verhaaltjes. Volgens mij kan ik ze alleen 1 voor 1 posten, dus het worden een paar posts.

Dit tuig heeft me in Huaraz helemaal natgegooid. Lees de post over carnaval. Overigens hebben ze later ook de fotowinkel waarin ik stond helemaal blank gezet.

Erik in Zuid-Amerika: Gastgezin

2006-03-14T12:15:00.000-08:00

Ik zit sinds gisteren bij een gastgezin. Heb mijn eigen kamer inclusief warme douche, toilet etc. Verder krijg ik drie maaltijden per dag, waarvan twee warm, meestal twee of drie gangen. Er is internet en een snelle computer.

Oh ja, er is ook een schattig zoontje van 5 die de hele tijd tegen me opspringt.

Erik in Zuid-Amerika: Cusco en paard

2006-03-11T13:34:00.000-08:00

Ik ben inmiddels in het zuiden van Peru, in Cusco (of Cuzco of Qosco of whatever, spelling is nogal variabel). Cusco is bekend van Machu Picchu en hier verzamelen zich daarom alle toeristen van heel Zuid-Amerika. Vanaf maandag ga ik proberen mijn mondelinge communicatievaardigheden op een nieuw (hopelijk hoger) niveau te brengen door Spaans les te nemen en me onder te dompelen in het culturele gedoe bij een gastgezin. Er wordt gepromoot met het gegeven dat de gastgezinnen in American style homes leven. Wat moet ik me daarbij voorstellen, een dikke koelkast en een paar vette SUVs in de garage? Cheeseburgers day and night? Enfin, ik ga het zien.

Nietemin is het nog geen maandag, ben ik hier al een paar dagen, dus het verveel-wat-ga-ik-vandaag-in-godsnaam-doen principe gaat redelijk op. Maar gelukkig had ik nog wat gevonden: ruïnes! Klonk leuk, dus doen, dacht ik. Vanmorgen vol goede moed naar een inka-ding met een naam die het meest lijkt op Sexywoman (Sacsayhuaman). Mooi hoor. Ik had bij een gids nog een paar sol (ongeveer 50 euricent) weten af te dingen op zijn waarschijnlijk toch al vrij minimale inkomen, en na afloop van zijn rondleiding stelde hij voor dat het leuk was om naar wat nabijgelegen ruïnes te gaan. Op een paard welteverstaan. Klonkt leuk, dus doen, dacht ik. Toch geen flikker te doen anders. Erik op een paard. De laatste keer was op een pony, toen ik 7 was of zo, en mijn beste herinnering is dat ik er vrolijk van af sodemieterde samen met Pim van Ooij, jeugdvriend pur sang. Dit bedacht ik me pas later, overigens.

Het paard was best ok, hoewel het geen zin had om te gaan hobbelen en vooral de hele tijd water wilde drinken. Paardrijden is niet mijn favoriete hobby. Ze zijn lastiger te besturen dan een auto, en je moet zo organisch met ze meebewegen. Misschien hebben paarden het ook niet zo op mij. Het zou best goed kunnen dat ze mij te zwaar vinden en daarbij nog lui ook (want ik heb ook benen). Ondanks deze vooroordelen, deden Paard en ik het vrij goed de hele tijd. Ik deed mijn best om mee te bewegen, Paard deed zijn best om niet te veel te puffen toen we bergop gingen. Tot het laatst. Paard ging in draf of galop (ik ben geen expert), maakte een rare beweging naar links en hoep!, daar voelde ik dat het mis ging. Als in een film verloor ik mijn balans, bleef met een voet in het voeten-ding haken en landde met mijn edele delen tegen een boom aan, benen netjes eromheen gevouwen (nu ik er aan terugdenk, was dat ook het enige stukje bomen van de hele middag; hoe weten paarden dat zo precies uit te kienen?). Tot mijn verbazing en geluk deed het vrij weinig pijn. Los van wat schaafwondjes en wat zwelling op mijn arm, was er niks aan de hand. Paard was er al vandoor, paardenjongen Erwin (12 jaar) vond het allemaal de normaalste zaak van de wereld en zijn eigen paard besloot er een flinke pis-partij aan toe te voegen. Aangezien we ongeveer 200m verwijderd waren van de stal, besloot ik het bijltje erbij neer te gooien en rustig terug te wandelen naar Cusco. Morgen toch misschien maar gewoon een boek lezen.

Erik in Zuid-Amerika: Carnaval in Peru

2006-02-28T16:01:00.000-08:00

Kom je net terug van 5 dagen wandelen door een of ander beschermd natuurgebied, is het plotseling carnaval. Waar men in Maastricht liters bier naar binnen giet om vervolgens te gaan janken bij een papier-mache pop, wordt hier iedereen die er maar een beetje verdacht uitziet natgegooid met water. Het begon al in het busje vanuit het wandelgebied terug naar de bewoonde wereld. Fout nummer 1: laat nooit je raampje open staan als er lieve kindertjes vanuit de berm naar je lachen. In het dorpje zelf leek het nog mee te vallen. Fout nummer 2: denk nooit dat je best nog even wat foto´s op een ceedeetje kunt laten zetten op carnavalsdinsdag. Het centrum van het dorpje lijkt op dit moment op een guerilla-oorlog, maar dan met water en vuurwerk. Groepen jongeren, wel 150 man sterk, struinen alle hoofdstraten af en de rest verstopt zich. Voorbijgangers worden met emmers en waterballonnen ingepeperd, mensen staan op daken om vanuit de lucht precisiebombardementen uit te voeren en de oproerpolitie staat overal klaar om in te grijpen (een brutaal jongetje kreeg een flinke tik met de gummi-knuppel toen hij water op de politie-jeep gooide). Gewapend met regenjack ging ik van huis weg, nat tot op het bot was ik een uurtje later weer terug.

Geef mij maar gewoon bier drinken met sminck op je knar.

Erik in Zuid-Amerika: Ecuador

2006-02-22T11:58:00.000-08:00

Zoals de titel doet vermoeden, zit ik in Zuid-Amerika om nog even wat te rieleksen voordat ik ga werken in juni ("even" is in mijn geval drie maanden). Ik ben ultiem slecht in mailen, vandaar dat ik heb besloten om hier een korte, hopelijk vrij goed leesbare, uiteenzetting te doen van mijn vorderingen in het continent waar bijna iedereen Spaans spreekt en bijna niemand Engels.

Enfin, op 9 februari ben ik gelijktijdig met mijn broer en een vriend van mijn broer naar Quito (Ecuador) gevlogen. Na een dagje wennen aan de anti-organisatie waarin het grootste deel van de wereldbevolking zich bevindt, begon ik me behoorlijk thuis te voelen. De meeste steden in Ecuador zijn eigenlijk een hoop onafgebouwde betonnen hutten. De grotere en bekendere steden (zoals Quito in het noorden, Cuenca in het zuidoosten) hebben daarnaast een mooi centraal plein of centrale wijk met oude koloniale (Spaanse) bouwstijl. Er rijden oude bussen, meestal erg kleurrijk versierd met letters en religieuze symbolen, oude taxi´s en veel straatverkopers, kleine neonrestaurantjes en meer van dat soort rommelige maar gezellige dingen. Quito ligt vrij hoog, ongeveer 2800 m, midden in de Andes, en behoort tot de zogenaamde sierra. Het is er vrij warm, echter niet zo heet als in Nederland in de zomer, en je verbrandt er vanwege de hoogte binnen no-time. Meteen extra zonnebrand gekocht (ze hadden factor 100 in de winkel, maar ik heb nu factor 45).

Quito was leuk, ik heb de oude stad bekeken, wat rondgelopen en uitgegaan in het nieuwe deel (Mariscal) en ben naar een grote markt in Otavalo ten noorden van de stad geweest. Als lunch bleek rijst met kip (pollo con arroz) de meest gangbare combi -die me inmiddels ook behoorlijk de neus uit komt-, geserveerd met soep, een sapje en soms een nagerechtje voor het enorme bedrag van iets meer dan een dollar. Na Quito ben ik afgezakt naar Baños, een plaatsje met thermische baden, waar ik veelvuldig in heb gelegen en een rivier af ben geraft, toen via een spectaculaire treinrit nog verder naar het zuiden, via Cuenca-Loja-Macará (pak er gerust een kaart bij als je daar behoefte aan hebt) de grens over naar Peru. Dit moest allemaal in een vrij rap tempo aangezien we moesten verschijnen op een bruiloft van Ruben, een goede vriend van mijn broer.

Inmiddels zit ik al weer een paar dagen in Peru, maar daarover de volgende keer meer, en wellicht ook foto´s als ik het voor elkaar krijg, want het is tijd om naar het strand te gaan!

even tussendoor...

2006-01-14T14:19:00.000-08:00

ik herzie mijn mening over deus' Pocket Revolution (bank rating van "hold" naar "strong buy") en zal beloven nooit meer commentaar te geven op cd's die ik minder dan twee maal heb beluisterd.

baan 1.0

2006-01-14T14:15:00.000-08:00

na een tijdje solliciteren lijkt het er dan toch van te komen: ik heb een eerste baan-aanbieding binnen. en van een groot internationaal consulting bureau nog wel. jippie.

dEUS en Bob D.

2005-11-06T05:34:00.000-08:00

Binnen een week mocht ik zo waar twee maal aantreden om forse gehoorschade op te lopen. Gelegenheid 1 was het al vaak genoemde dEUS-concert in Paradiso. Ultiem o.k., naar mijn mening, maar ja, ik was dan ook nog nooit naar de vrolijke Belgen of naar de vrolijke poptempel geweest. Natuurlijk met de fijne afsluiter Suds & Soda, een hoop steengoede oude troep (Rubbadub a tub fish... PING PONG!) en de nieuwe cd Pocket Revolution. Niet de sterkste plaat van dEUS ooit, maar zeker de moeite waard, al helemaal na vaker beluisteren.

Gelegenheid numero due was Bob Dylan, protest-zanger-tegen-wil-en-dank. Ultiem kut. Band was muzikaal gezien zeer goed, maar Bob stelde teleur. Gezien zijn niet al te beste reputatie (Triviant-vraag: wie is de slechtste imitator van Bob Dylan? jawel!) vond ik dat toch best knap. Het probleem is namelijk dat Bob te oud is en nog maar twee tonen, of eigenlijk geluiden, kan maken. Het eerste geluid komt misschien het meest in de buurt van de klassieke grunt. Voor de leken: een soort "uuuuurrrrrrgh" op lage toonhoogte, of het geluid van een kettingroker 's morgens na het tandenpoetsen. Het tweede geluid klonk als Miss Piggy die boos is: een soort hogere variant, ook wel te vergelijken is met een auto die niet goed in z'n versnelling zit. Wat is dan het resultaat? Limburgse spoken-word intonatie: alle zinnen laag gesproken (nee, niet eens gezongen), het einde onverwacht hoog. Bijvoorbeeld "Like a rolling stone": how does it (grunt) feel (Miss P.) - to be on your (grunt) own (Miss P.) etc etc. Hij zal er wel veel knaken voor krijgen...

Over een tijdje (pas in maart) komt Jacques Chanson, de surfer-songwriter, in de HMH. Eens kijken wat ie doet.

Europese droom?

2005-09-26T11:35:00.000-07:00

Rutger blogt vaak over leuke dingen waar ik noch de tijd noch de moeite, en wat belangrijker is, noch de capaciteit voor heb om ze te vinden en te begrijpen (zo weet ik vaag wat RSS en Delicious met een hoop punten ertussen is, maar gebruiken: ho maar). Naast een hoop technologie-dingetjes ook veel wetenswaardigheden en interessante opinie, waaronder een stukje over de "Europese droom". Pak hier een stukje droom mee.

Een bescheiden vraag die ik graag aan Rifkin zou willen stellen: in hoeverre moet Europa op den duur ook niet gaan profiteren van haar sociale stelsel bij zaken als immigratie, criminaliteit, terrorisme (om maar een modewoord te noemen) etc.? Als sociale voorzieningen zijn gericht op het creeeren van kansen voor een arme/uitzichtloze onderlaag van de samenleving, zou Europa dan op den duur niet veiliger en stabieler moeten worden? En als dat niet gebeurt, in hoeverre maakt het dan uit of mensen een betere kwaliteit van leven hebben? Daar draait de economie immers niet op! (Die schijnt namelijk prima te draaien op een hoop onderdrukte inwoners die gebukt gaan onder een totalitair regime dat het liefst eenzijdige, economisch gunstige beslissingen maakt.)

Enfin, dat het allemaal wat positiever en wat dynamischer mag... ja, da's waar...

2005-09-21T14:37:00.000-07:00

Florence

Foto's

2005-09-21T14:22:00.000-07:00

Kijken of ik nu ook wat foto's kan posten.

Cursus muziekmanagement voor de toekomst

2005-09-11T10:20:00.000-07:00

Aangenomen dat:
1. Opgenomen muziek nu en in de toekomst zeer gemakkelijk "illegaal" te verspreiden en kopieren zal zijn,
2. Fysieke aanwezigheid bij concerten dat niet is,
3. Door de komst van internet en uitwisselingsdiensten en andere multimedia-shit veul en veul meer mensen naar muziek luisteren en naar een veel bredere selectie aan muziek,
4. Professionele opnames maken een stuk goedkoper is geworden (met homestudio's etc.) dan pakweg 30 jaar geleden,
5. Muziek distribueren een stuk gemakkelijker is geworden via internet,
6. Direct contact onderhouden met fans een stuk gemakkelijker is geworden via internet,
7. Het vrij normaal is dat mensen meer moeite behoren te doen voor hun inkomen dan de meeste gangsterrappers in Mtv Cribs,

is het dan niet verstandig dat:
A. Opgenomen muziek voor zeer weinig geld (nee, geen dollar per nummer want dat is nog steeds duur, maar nog veel minder) of misschien gratis wordt aangeboden en zo ingezet als promo-materiaal om er zo veel mogelijk mensen naar te laten luisteren,
B. Websites op te richten die zich specialiseren in het zoeken en verslag doen van nieuwe en goede muziek in een bepaald genre,
C. Artiesten veel meer zelf controle te geven (opnemen, styling, contact met fans, promo), zodat ze ook zelf verantwoordelijkheid krijgen voor hun eigen prestaties,
D. De prijs van concerten drastisch omhoog gaat en de voornaamste driver van inkomen wordt voor artiesten,
E. Platenmaatschappijen zich omvormen tot een soort muziekindustrieconsultants of managementbureau's.

Wat is de functie nog van platenmaatschappijen als het ontdekken van nieuwe muzak, het financieren van bands (om opnamen te kunnen maken) en distribueren van muziek zijn weggevallen?

Deus Paradiso 181005

2005-08-14T04:49:00.000-07:00

Ik ben erbij. Hoei. Overigens vond ik het interview met Tom Barman tijdens Zomergasten wel wat tegenvallen. Waarom zo'n steriel decor (jaja, template, opzet, format, artistiek verantwoord etc etc) en niet gewoon een oude bank, een krat bier en lekker lullen. Veel beter dan psycho-analytisch geneuzel in een tv-laboratorium.

Noordzeejas

2005-07-27T06:17:00.000-07:00

Beetje late post, maar nog even een verslagje van NSJ. Het was wederom erg leuk. Toch verkijk ik me altijd weer op de hoeveelheid bands die ik realistisch gezien kan bekijken. Als je iets echt goed wil zien (vooral gezien de tyfusdrukte op zaterdag), moet je toch echt een half uur vantevoren ter plaatse zijn in de meeste gevallen. Daardoor kun je weer een hoop andere zooi niet bekijken. Naast wat losse flodders en een zwarte drummer zonder (!) ritmegevoel, heb ik gezien:

Jan Akkerman: ouwe rokkerd, samen met hippe jonge vogels. Met Jan kun je rustig een biertje gaan drinken en lekker over scheurende versterkers praten.

Jamie Cullum: most wanted midget van dit moment. Als ik zo populair was, liet ik ook alle lekkere wijven op het podium om me heen hupsen.

Amos Lee: persoonlijke favoriet, jammer genoeg te ziek om behoorlijk te zingen en om hoge toontjes eruit te persen. Toch vond ik het gaaf.

Relax: Ik wil geen biertjes drinken met LLewy. De trompetist leek op iemand die ik ken en was erg goed. Wel superstrak optreden en ik heb me erg goed vermaakt. Misschien dat ik nog op hun nieuwe DVD sta.... Overigens was kleine vriendelijke reus Jamie enthousiast aanwezig in de coulissen.

Peter Cincotti: Los van zijn oversized grijze eighties colbertje best een goed optreden. In de trein terug nog met flinke ruis herbeluisterd op 3FM, en toen vond ik het al beter worden.

En als er iets fijn blijft is dat je alle sjit die je mee wil nemen van drank en eten gewoon mee mag nemen. Andere festivals in de wereld zouden hier best eens een voorbeeld aan kunnen nemen.

Niet blue betaald aan Blue Note

2005-07-08T08:04:00.000-07:00

Aangezien ik geen radiostation ben, mag ik natuurlijk zonder problemen hetvolgende roepen: de eerste 3 Blue Note Trip cd's (dus 6 cdtjes) samen voor 25 euros bij de platenboer. Om met Nederlands bekendste non-spot executive te spreken: "Da's niet goedkoop; dat is belachelijk!".

Coldplay Gelredome Arnhem 070705

2005-07-08T07:54:00.000-07:00

Gisteren naar de mannen van Coldplay gaan kijken. Goed concert, en ik was wat sceptisch bij aanvang. De nieuwe cd vond ik maar mwoa-mwoa, althans een aantal nummers ervan. "Speed of sound" is ok, "Talk" is geniaal, "Fix you" gaat wel (en dan hebben we de meest hit-gevoelige uit het stel wel te pakken denk ik). Het klinkt allemaal net iets te veel als U2, met name de The Edge-achtige gitaarriffs en -riedels en de drums. Daardoor is het net alsof the Rolling Stones opeens Bruce Springsteen muzak gaan maken. Leuk, maar toch fijner als ze bij hun eigen ding waren gebleven en dat wat verder hadden uitgebouwd. 1 Bono is genoeg.

Het concert daarentegen was m.i. prima. Stadion, dus voor een band zoals Coldplay toch een plek waar ze van nature wat moeilijker uit de voeten lijken te komen. Zeer goede lichtshow (!!!), originele concepten, goed begin (met teller op videoscherm), geen overdreven gedramatiseer vanwege de aanslagen in Londen. Misschien wel iets aan de korte kant, een tweede toegift had er gemakkelijk bij gekund. Maar ja, als de roadies kabels gaan rollen kun je blijven schreeuwen wat je wil...

Zonder baan, maar niet zonder concert

2005-06-30T15:55:00.000-07:00

Ik ben officieel klaar met de uni, hetgeen me weer teruggooit in de OV-loze, stufi (of in mijn geval lening-loze) wereld. Hoewel iedereen tegenwoordig schijnt te vragen wat ik ga doen, ben ik daar zelf nog niet zo uit.

Net zo onduidelijk is de nieuwe cd van Coldplay (X&Y), waar ik ook nog altijd niet zeker van ben of hij wel zo goed is. Staan lekkere nummers op, maar vernieuwing: ho maar. En nee, dit is niet de plek om de goede oude discussie over de noodzaak van vernieuwing te beginnen. Sinds ik 14 keer achter elkaar in de achtbaan van Walibi Flevoland heb gezeten, geniet een vleugje vernieuwing in het dagelijkse leven mijn voorkeur althans wel. Gelukkig maakt Coldplay natuurlijk een zooitje fijne geluiden bij elkaar, vernieuwing of niet en dat komt mooi uit want volgende week ga ik naar ze kijken in het Gelredome.

Twee daagjes later begint ook weer het -tromgeroffel, jaja- Noordzeejas festival. Ik ga zaterdag en zondag, en ik hoop dat er zondagavond inderdaad een dikke verrassing in de Statenhal staat.

Recente nieuwe muzak: Pete Murray, een Australische kerel die lekkere muzak maakt. Verder bekend maar nieuw in de cd collectie (vanwege een niet misteverstane lokroep van meneer van Leest) de eerste drie Blue Note Trip van dj Maestro. De lokroep kostte me in totaal 25 euri. Nou vraag ik je....

Zwembad

2005-06-21T07:18:00.000-07:00

Omdat het al twee dagen niet uit te houden is in het (wat mij betreft iets te) zonnige zuiden, ben ik sinds gisteren de trotse eigenaar van een zwembad. Doorsnede 1.88m, met een mooie grote opdruk van Winnie de Poeh en zijn grote vrienden Knorretje en Tijgetje. Ach ja, je moet toch wat...

Einde feest

2005-06-16T15:54:00.000-07:00

Vanavond is er Eindfeest van KoKo. Uitverkocht, 3300 man binnen, allemaal vanwege Guus Meeuwis (onbegrijpelijk maar waar). Was er net, maar ben al weer thuis: morgen om 9:30 scriptie verdediging. Ik heb nu zo'n gevoel dat ik vroeger alleen had als ik ziek was en niet met mijn vriendjes kon gaan voetballen. In dit geval zou voetballen dan vervangen worden door stagebarriers sjouwen en biertjes drinken. Jammerdebammer!!!

Als troost luister ik nu even naar Racoon, voor mij (en een klein select groepje) de vetste act van de laatste jaren op het Eindfeest. Toen was net de cd "Here we go, stereo" uit, maar de nieuwe is ook niet misselijk. Luister o.a. naar "Happy family" (de single), "Laugh about it" en "Kingsize".

Nog een leuke gewaarwording: tijdens het eten met de Ormies had iemand het zowaar over Simon van C-mon and Kypski, een mij niet geheel onbekende band. Goed om te horen dat de buzz zich begint te verspreiden...

Audioverslaafd

2005-06-11T14:41:00.000-07:00

Gewoon een paar vette nummers:

"Be yourself" van Audioslave; had hem een tijdje geleden al op Emtievie langs zien komen tijdens een nachtelijke reeks van goeie ouwe alternative hits. Lekker riff, wat minder refrein in my humble opinion. "Sound of Violence" van Cassius, en daar bovenop nog eens de Narcotic Thrust (bekend van "I like it") remix. Komt in de buurt van het überbeste Halcyon (On&On) van Orbital. Gavin deGraw heeft een prima, maar vrij standaard rocknummer gemaakt, het ding heet "I dont wanna be". Beter en origineler dan is natuurlijk Gabriel Rios met "Broad Daylight". Voor de lompe emo/punkrock-liefhebbers: "Full Color Guilt" van BoySetsFire. Hatsa! Oude rocker meets Bob Marley is Frankie Miller die "Is this love" covert. En om af te sluiten in de categorie dit-kan-eigenlijk-echt-niet-meer: "Talking in your sleep" van de Romantics. Uiterst ingewikkeld gitaarriffje tijdens het refrein.

Koningen van het Gemak heb ik inmiddels zwartgedraaid en ik begin me aan sommige nummers een beetje te irriteren. Niet aan "Know-how", "Misread", of "I'd rather dance with you", maar wel aan de nummers waarbij er zo'n half-vals zingend wijf mee begint te blèren. Verschrikkelijk.

Scriptie is al tijdje ingeleverd. Vrijdag verdediging. Hoei, wat een spanning.

Blogmata 2.0

2005-06-06T22:33:00.000-07:00

Zo, aldus de herstart van Blogmata. Ik zou graag melden dat versie 1.0 destijds vlammend ten onder was gegaan aan een internationale politieke rel (waarbij Blogmata door de CIA was gehackt en als propaganda-middel tegen anti-Amerikaanse sentimenten in de Limburgse sub-cultuur werd gebruikt), maar zelfs dat was te veel gevraagd. Pure sufheid kwam meer in de buurt. Maar goed, in het post-scriptie tijdperk heb ik een overschot aan tijd en een tekort aan dingen op mijn "to do"-lijst. Heb zelfs ontheffing voor de gemeentelijke belasting aangevraagd vandaag, iets wat mijns inziens alleen dient te gebeuren nadat al het andere is geschied (inclusief je kam ontharen en je wastafelputje schoonmaken). Blogmata krijgt dus ook weer een kansje.

Koning van de 37.1 Gig

2005-06-06T14:07:00.000-07:00

Hoewel ik me wel wat schuldig voel als ik weer een aantal gig muzak op mijn harde schijf heb gezet, is het toch erg fijn om nieuwe muziekjes te kunnen luisteren. Op dit moment is mijn mp3-verzameling gegroeid tot een slordige 37.1 Gb, en ik durf te beweren dat er naast Christina A's acapella versie van "Genie in a bottle" toch weinig bagger tussen zit.

Gisteren en vandaag heb ik mij zeer goed vermaakt met de Koningen van het Gemak, alsook met Amos Lee (die ik dan weer legaal heb gekocht ter ondersteuning van de Kleine Muzikant). De koningen maken vooral fijne rustige muziekjes en Amos jengelt een beetje op zijn Norah's een ceedeetje vol (ook van Blue Note welteverstaan). De jongens van Minus the Bear moeten overigens nog wat aan hun titels doen. Zo hebben ze bijvoorbeeld "Absinthe Party at the Fly Honey Warehouse" (wel lekker rag nummer!), "Money!!! Knife!!! Fight!!!", "You kill bugs good, man" en "Damn bugs whacked him, Johnny". Kan me niet voorstellen dat dat marketing-technisch handig is (Hé, heb je laatst nog geluisterd naar Joekilgoetbugsmen?). MtB maakt repetitieve, schuif-hammer-on gitaar liedjes. Lijkt op mijn eigen gepiel.

Kaarten voor NoordzeeJas zijn besteld. Zaterdag en zondag gaan we voor de laatste keer naar Den Haag om die lekkere upright-basloopjes en toeters te gaan horen, en natuurlijk wat pilsjes naar binnen te werken. Hoei! Na Otrias-Ormètikos weekend heb ik Miles Davis’ Kind of Blue herondekt. Schijnt ook dat James Brown So What van dat album heeft ver-funkt.

Referenties:

Amos Lee - Amos Lee

Kings of Convenience - Riot on an empty street

Minus the Bear - Highly refined pirates

Miles Davis - Kind of Blue